Bazı insanlar para gibidir,idaresi mental güç gerektirir.
Hayatındaki mevcudiyeti için o tip kişiye 2 kere 2 dört kesinliklerle yak-ın-laşman gerekir.
Hatan kusurun olduğunda tamiri zor olabilir.Çünkü onlar senin için önemli (!) olduklarını düşünürler ve bu önemi hissettirmen gerektiğini... Önem derecesi ne kadar büyükse affı o kadar zordur ( Anneler hariç ama bazen anneler bayağı dahil )
Sen de aynı fikre,kendini nefsini geçecek kadar inanıyorsan ne yapacağını bilemez,nasıl yetişeceğim derdi içinde ya asker ya ezik oluyorsan…"Bu,o bağın derinliğiyle alakalı - o nedenle zorluyoruz egoları" diye düşünürsün koştur koştur devam edersin.
Diyelim halin iyi değil,o kişiyle ilgilenecek halde değilsin veya aynı dertlerden muzdaripsiniz ama o halâ hakettiği ilgiyi bekliyor. Madem önemli ve ilgi gerekebilir ama neden bunun bu kadar farkında ?
Peki bir de o "önemli" şahıs ,eşitlik dışına çıkarcasına 1-2-3 diye arttırıyorsa isteğini veya o bağın güzelliğinden çok uzak bir şekilde diliyle haliyle dürtüyorsa zihnini "eee-eee ?" diye,bir de artıyorsa ses " hep bana hep bana" diye...Bu nedir ?
Hele ki o kadar bu hesaba boğulmuş da mesela 1-1,2-1 olunca narayı basan biriyse ve çok cansa,kandansa ama can yakıyorsa n'apılır ?
Bazen de şu olur.Sen mahçupsun zaten ama bir durum var telefonla da olmuyor.Çünkü bu kez sen daha çok değer hak ettiğini düşünüyorsun o kişinin.O da senden biraz ilgi bekliyor.
Çok değil...Normal görüşme,rutin,muhabbet,yakınlık...
Ama yok işte o an bi çark kırık,yetişemiyorsun.
Ya azap ya da artık bünyeni zorladığı için kişiyi de o gerekliliğe katıp yoksayma başlayabiliyor ki bu çok acı.Zaten varolan tek tük yakınlığın zamana yenildiği avuntusunu fazlaca ezberlemişken,işin aslı kendine yenilmekse...
Bir de kendini aklamak var vicdana."N'apayım canım ancak bu kadar çıkıyor" cümlesi benzer cümlelerle dallanıp öyle güzel bir bahaneler ağacı oluşturabilir ki...Albeni reklamındaki gibi freestyling olur.
( "Bahane" de hep dikkatimi çekmiş bir kelimedir.Bir türlü sevemedim kendisini sitem kumkumaları yüzünden.Biri de -mekanı cennet duamla- rahmetli babaannemdi.Babaanne-Bahane :P ne hoş bir tamlama )
Beklentilerde art niyet aramak tabi ki bunu farkeden biri olman hasebiyle kendinde de art niyet olabileceğine işaret edebilir.Herşey karşılıklı :) Bu kısmı geçelim...
Kendini akladın diyelim,karşındakini de akladın.O müthiş " herşeye rağmen" cümlesiyle devam ettiniz
-Bu arada farkında mısın o "herşey" bizzat sizsiniz yahu-
Peki o kafanıza taş düşmüş gibi boğazınıza çöreklenen yutkunma,tutmayan dikiş,gevşek iplerle - ne gidilebilir ne kalınabilir- boşlukta bırakılmışlık hali de ne oluyor.Bunu şahsileştirince aptal sıfatını alır mıyız mesela .Bi' ilişmeyi beceremeyen aptal <:>
Görüldüğü gibi zor işler bunlar.Baştaki cümleye dönüyoruz.
Aklın varsa birine ilişmeden önce volta dansını iyi öğrenirsin,reverans sırasını kaçırmadan güzelce yaşar gidersin diyerek kapatıyorum bahsi,çünkü yazıyı toparlamadım,imla falan düşük,nereden aklıma geldi bunlar bilmiyorum öylesine yazdım bir sorun yok,daha da uzuyor,gidiyorum,haydi gittim.
0 portakal:
Yorum Gönder